‘Bijna afgestudeerd als arts, mede dankzij de Xlens bril!’

‘Ik vergelijk het altijd met de achterwielaandrijving van een auto. Lezen met deze bril gaat gewoon sneller, soepeler, beter’

‘Wie niet schiet, kan niet scoren; dat is het motto van mijn ouders. En daar heb ik veel aan gehad!’, vertelt Tessa Verschuuren*) (24). In groep 7 van de basisschool wordt bij Tessa dyslexie vastgesteld, maar dankzij veel training, de Xlens bril en een sterk karakter studeert ze dit jaar af als arts. ‘Ontelbaar veel boeken heb ik doorgespit! Dat was zonder de bril echt een beproeving geweest. Ik vergelijk het altijd met de achterwielaandrijving van een auto. Lezen met deze bril gaat gewoon sneller, soepeler, beter.’

‘Ik kon goed leren, maar met lezen bleef ik enorm achter’, blikt Tessa terug op de lagere school. ‘Iedere morgen een half uur voor school namen mijn vader of moeder met mij de spellingregels door. Ik ging naar het gymnasium, maar moest daar heel hard voor werken.

Ik zie mijn moeder nog naast me zitten bij de test, met tranen in haar ogen van geluk.

Tot ik in de 2e klas een Xlens bril kreeg. Ik zie mijn moeder nog naast me zitten bij de test, met tranen in haar ogen van geluk. Ik had nog nooit zo soepel gelezen. Het was alsof iemand me een duwtje in de rug gaf. Alsof de ‘bladzijde vol letters’ ineens duidelijke, afzonderlijke woorden en zinnen werden, met witruimte ertussen. Nou, dat was zeer welkom.’

Dankzij veel training, de Xlens bril en een sterk karakter studeert ze dit jaar af als arts.

Ik ben het bewijs!
Tijdens haar studie geneeskunde zet Tessa de bril vooral op als ze veel droge stof moet lezen, of als ze tempo moet maken, zoals bij een toets. Tessa: ‘Als ik op de bank een boek lees of tv kijk, heb ik ‘m niet nodig, maar wel als ik me moet concentreren. Dan helpt ‘ie me nog steeds. Mijn studiegenoten kunnen het niet geloven. In onze studie zijn we dagelijks bezig met hoe je iets wetenschappelijk bewijst. Ik zeg altijd ‘ik ben het bewijs; ik voel het, ik zie het!’. Maar mijn handen jeuken om het effect met degelijk wetenschappelijk onderzoek significant aan te tonen. Zo zou de bril erkend kunnen worden als officieel hulpmiddel, en dan ook vergoed kunnen worden voor mensen met een kleine portemonnee. Ik weet dat Xlens met onderzoek bezig is, en dat dat veel tijd en geld kost. Ik hoop maar dat het een kwestie van geduld is! Want de Xlens bril kan een wereld van verschil maken voor iedereen die moeite heeft met lezen.’

*) De naam van de geïnterviewde is op haar verzoek gefingeerd. Dit omdat ze net zoveel kans wil maken op de arbeidsmarkt als ieder ander, zonder dyslexie. Hoewel wij denken en hopen dat dat helemaal niet nodig is – iemand met dyslexie heeft ook veel voordelen, zoals een sterk karakter en een creatieve geest – respecteren we die keuze natuurlijk en wensen wij haar een mooie toekomst!