Teksten met een wetenschappelijk karakter misleiden de oppervlakkige lezer. Nader onderzoek toont aan dat de auteurs Van der Linden en Van Erp haar lezers via het platform Skepsis bewust op verkeerde been zet.

Skepsis oordeelt over Xlens brillen

Skepsis en onderzoek
In het artikel: (Skepter 18.2 – 2005) “peperdure brillen met gekleurde glazen van Xlens, die worden aangeboden tegen dyslexie.” waarmee Skepsis uithaalt naar Xlens, staat gelukkig ook enig inzicht verstopt. Het wetenschappelijk onderzoek en daarmee datgene dat als wetenschappelijke waarheid gevonden wordt, is afhankelijk van agenda zetting en politieke belangen. dhr. Van der Linden (auteur) verwijst naar deze zijde van de medaille: “Stein is van mening dat er andere redenen zijn waarom zijn theorie niet geloofd wordt. Hij stelt dat zijn theorie dat oogafwijkingen een rol spelen, tegen veel gevestigde belangen ingaat. Naar zijn mening wordt te veel geld en tijd gestoken in een aanpak gebaseerd op woordklanken.”

Het is juist dat de achtergrond, vooronderstellingen en belangen bepalen wat onderzocht wordt en hoe gegevens ge(mis)interpreteerd worden. Handig wordt in het artikel veelvuldig naar noten verwezen om het wetenschappelijk karakter en de geloofwaardigheid van het artikel op te krikken, maar is het daadwerkelijk wel zo betrouwbaar?

Skepsis en onderzoek dat de werking van kleurenfilters onderschrijft
In het artikel wordt naar twee onderzoeken verwezen die volgens de auteur aantonen dat “het gebruik van gekleurde brillen mogelijkerwijs kan helpen”. De oplossing die dhr. Van der Linden kiest is eenvoudig: hij geeft aan dat hij het onderzoek niet in al zijn facetten kan beoordelen, het zal dus wel niet goed zijn en de bewijsvoering wordt dus meteen als “problematisch” beoordeeld.

Skepsis en onderzoek dat de werking van kleurenfilters tegen spreekt
Beter is uiteraard aan te tonen of ten minste te suggereren dat bewezen is dat kleurenfilters niet kunnen werken. Dhr. Van der Linden verwijst hiervoor naar ‘National Institute of Child Health and Human Development (1998), 30 Years of research: what we now know about how children learn to read’. ”30 jaar onderzoek” dat klinkt overtuigend. Het artikel zegt met de verwijzing naar dit onderzoek: “Het wetenschappelijke bewijs dat tegenover de theorie van Stein staat is omvangrijk. Het psychologisch onderzoek van de laatste dertig jaar heeft ondubbelzinnig aangetoond dat dyslexie een taalprobleem is. (6)

Wanneer we echter het onderzoek daadwerkelijk bekijken gaat het om een onderzoek dat het leren lezen betreft. Het onderzoek toont aan dat de leesprestaties met name afhankelijk lijken te zijn van de “phonemic awareness” van de persoon (vrij vertaald door dhr. Van der Linden als “taalprobleem”). Sterker nog, het concludeert dat problemen die horen bij een “IQ-achievement discrepancy” (het slecht lezen ten opzichte van het IQ) niet zo belangrijk zijn.

Het stuk gaat over de hulp die Xlens kan bieden bij dyslexie. Nemen we bijvoorbeeld de definitie van dyslexie van het steunpunt Dyslexie (zie http://www.steunpuntdyslexie.nl/wat-is-dyslexie): “Dyslexie betekent letterlijk: niet kunnen lezen. De term komt uit het Grieks. Dys = niet goed functioneren, beperkt, en lexis = taal of woorden. Bij dyslexie gaat lezen, spellen en ook zelf schrijven, gezien de leeftijd en het onderwijsniveau, veel te moeizaam, terwijl iemand wel een gemiddelde intelligentie heeft. Er is alleen sprake van dyslexie als er geen andere oorzaken zijn die de leesproblemen kunnen verklaren. Bij dyslexie kunnen zowel lees- als spellingsproblemen voorkomen, maar deze komen ook los van elkaar voor.”

Kortom, dyslexie is het slecht lezen ten opzichte van de Intelligentie; c.q. een “IQ-achievement discrepancy”. Wat zegt het onderzoek nu? Het onderzoek zegt dat de meesten die problemen hebben bij het leren lezen, gehinderd worden door taalproblemen en niet door dyslexie. Neemt natuurlijk niet weg dat dyslexie voor dyslectici een groot probleem is. Het onderzoek neemt dus juist afstand van dyslexie en heeft dus ondanks de indrukwekkende titel in het betoog geen meerwaarde.

Skepsis en de ‘best onderzochte leerstoornis’
Om kracht bij te zetten geeft dhr. Van der Linden aan: “Dyslexie is niet het gevolg van een vertraagde ontwikkeling, het is een chronische conditie. Het is de meest voorkomende en best onderzochte leerstoornis en waarschijnlijk ook de meest voorkomende neurologisch en chromosomaal aanwijsbare afwijking. (7)”.

Om ons daarvan te overtuigen wordt naar twee onderzoeken verwezen. De één betreft het hersenonderzoek van 8 personen en de tweede betreft het genetisch onderzoek van 6 families. Ten eerste ontgaat mij de relevantie in het betoog. Erger nog is om met het onderzoek van 8 personen en 6 families te spreken over de “best onderzochte leerstoornis”. Hiermee wordt de lezer bewust op het verkeerde been gezet.

In een update uit 2015 (Skepter 27.2), geschreven daar auteur Pepijn van Erp, is een vergelijkbare motivatie herkenbaar. ‘De woorden door een gekleurde bril’ is natuurlijk een leuke communicatieve woordspeling die past bij het vooroordeel van de auteur. Het is jammer dat beide auteurs Xlens nog nooit echt goed hebben uitgeprobeerd of een van de vele gebruikers hebben gehoord. Die deur staat, wat Xlens betreft, nog steeds open.

Conclusie
Er wordt zonder meer veel moeite gedaan om de teksten een wetenschappelijk karakter te geven zonder voldoende onderbouwing. Qua uiterlijk slagen beide auteurs daar voor de oppervlakkige lezer ook in. Logisch gezien wordt er echter een potje van gemaakt en vindt overduidelijk pure misleiding plaats.

Bekijk de reviews

Meer dan 300 reviews van Xlens gebruikers in Nederland

Doe een onderzoek bij een van onze specialisten!

Bel direct voor een afspraak.

Vanuit Nederland:
088 26 31 207.
Vanuit België:
011 94 61 16.

U kunt ook een terugbelverzoek versturen.
U wordt binnen 2 werkdagen teruggebeld door Xlens. Wij staan u in elk geval graag te woord!

Ja, ik wil worden teruggebeld.